14.1 C
Hamburg
Freitag, September 25, 2020
Start Home ALİ DÖNMEZ: KARA YAŞAR

ALİ DÖNMEZ: KARA YAŞAR

Dünyanın orta yerinde bir ülke varmış. O ülkede bir köy köyde de bir aile varmış o ailede Ahmet adında bir çocuk yaşarmış Ahmet in ailesinin inekleri varmış bu ineklerin birde kara danası olmuş bu hayvanların öyle bir derdi varmış ki çaresi yokmuş. Sarı ineğin bir yaşına değen kara danası kırlarda oynaya zıplayarak büyürken başına geleceklerden habersizmiş. İneklerin yavruları büyüdükçe sıkıntıları artıyor.   Ne yapacaklarını bilemiyorlarmış.

Bir gün küçük dana kırlarda oynarken annesinin ağladığını görmüş anneciğim neden ağlıyorsun demiş. Sen küçüksün büyüyünce zamanı gelince her şeyi anlatırım demiş. Aradan aylar geçmiş dana büyüyüp serpilmiş, boynuzları da çıkmış tüyleri parlamış.  Evin çocuğu küçük Ahmet’le arkadaş olmuşlar. Ona Kara Yaşar adını vermişler. Her gün Ahmet Kara Yaşar’ın akşam yemini suyunu verip tımar yaparlarmış.  Okuldan gelir gelmez doğru ahıra gidip kara danayı sevip okşarmış.

Havaların ısınması ile meraya salınan hayvanlar hoplayıp zıplarken, Kara Yaşarın aklına annesin in daha önce söylediği sözler gelmiş. Doğru koşup annesine,“ artık büyüdüm. Bana söz vermiştin, büyüyünce öğreneceksin demiştin. Şimdi söyle bana anneciğim“ demiş.

Sarı İnek söylemek istememiş kara yaşar*.da Söylemezsen bu gün meradan kaçacağım“ deyince anlatmak zorunda kalmış;

-Gel yavrum, gel Kara Yaşar’ım biz hayvanlar, esiriz tutsağız.

-Ne demek esir, tutsak?

-Bizlerin ataları doğada kendi halin de özgürce yaşıyor, kendi halimiz de yaşlanıp ölüyorduk.

-Peki ne oldu da böyle tutsak olduk?

-Yavrum. İnsanoğlu denilen varlık atalarımızı dağlardan yakalayıp ip ve halatlarla bağlamışlar. Kontrol altına alarak her işimize karışır olmuşlar. İstediklerini yapmadığımız zaman bize zor kullanmışlar. Şiddet uygulamışlar.

-Senin insanoğlu dediğin Küçük Ahmet mi? Evet yavrum. Ahmet ve babaları, hatta Dedeleri tüm insanlar.-Anneciğim onlar çok iyiler. Bize yiyecek, içecek veriyorlar. Ahmet ‚te beni çok seviyor. O benim arkadaşım. Bende onu çok seviyorum. Annesi;

-Severler yavrum, yemde verirler. Çıkarları için bütün bunları yaparlar.

-Anneciğim, seni anlayamıyorum, demiş Kara Yaşar.

dana

Annesi de bizler insanlar için vazgeçilmez varlıklarız. Bizim sütümüzü sağarlar, yiyecek yaparlar. Etimizi yerler, derimizden ayakkabı, elbise yaparlar. O da yetmezmiş gibi her yıl bu insanların hayvan kesme bayramı var. Her yıl inançları uğruna binlercemizin en tazelerini, en genç, etli olanları toplu halde keserler. Bayram ederler. Bizler ağlamayalım da kimler ağlasın. Oğlum söylemeye dilim varmıyor, yavrum benim bir tanem, Ahmet’in babası seni kurban edecek. Ben nasıl üzülmem, nasıl ağlamam? Ahmet için adaksın yavrum. Anası ile babası konuşurken duydum. O günün geldiğini düşünmek bile istemiyorum.

-Anneciğim bu işlerin hiç mi çaresi yok?“

-Şimdiye kadar hiç görmedim yavrum. İnsanlarda bir duygu var. Vicdan denilen bu duygu harekete geçirilebilirse belki.

-Kara Yaşar bu durumu öğrenince ne yapacağını düşünmeğe başlar.

Ahmet okulda gelince koşar Kara Yaşar’ın yanına gelmiş Her zaman ki gibi Sever okşar yem su vermiş gözlerinden yaşlar aktığını görmüş. Ahmet de çok üzülmüş.

Günler gelir çatar.  Ahmet adak olarak kesecekleri günün gecesi hiç uyuyamamış. En sevdiği danasının kurban olacağını bildiği için çok üzgünmüş.

Gece gizlice yatağından kalkıp, Yaşar’ın ipini çözmüş. Ahır kapısını da açık bırakır, yatağına geri dönmüş. Sabahleyin hiç bir şey olmamış gibi okuluna gitmiş.

Ertesi gün annesi ona izin alıp okuldan getirmiş. Babası kara Yaşar’ı kurban etmek için her şeyi hazırlamış, bağlamak için ip, kesmek için bıçak duasını yapmak için köyün hocası, kasabı, muhtarı da çağırılmış.  Merasim heyeti akrabalarla tamamlanmış. Okuldan getirilen Ahmet de Hocanın yanında heyetin önünde hizaya girmiş.

Sıra; Kara Yaşar’ın ahırdan getirilmesine kalmış. Ahmet’in babası ahıra girmiş. Kara Yaşar her zaman ki yerinde yokmuş Sağa sola koşmuş, bir türlü adaklığı bulamamış. Sırra kadem basmış yer yarılmış yerin dibine girmişti sanki. Yok! Köylü Köyü çek dağı taşı aramışlar. Kara Yaşar yok. Ahmet içinden çok sevinmiş. Belli etmemiş.

Akşam olurca. Herkes yorgun argın köye dönmüş. Kara Yaşar’ın dağdan böğürtüsü geliyormuş. Yakalamak için koşar gitmişler bulamamışlar günlerce sürmüş bu durum.

-Köylüler ne zaman bir dana kurban etmek istemişlerse Kara Yaşar’ın sesi dağlardan yankılanır olmuş o köyde bir daha adaklık adanmamış.

Ahmet Kara Yaşar’a kavuşamaz ama başka danalar da kurban edilmez.

ALİ DÖNMEZ

Not: Aramıza yeni katılan Yazar Ali Dönmez’e hoş geldin diyoruz.

 

 

Anzeigen

-Advertisment -

Most Popular

Gewaltiger Fortschritt für die Digitalisierung der Verwaltung

Kabinett beschließt Registermodernisierungsgesetz Die Bundesregierung hat heute den Gesetzentwurf zur Einführung und Verwendung einer Identifikationsnummer in der öffentlichen Verwaltung und zur Änderung weiterer Gesetze (Registermodernisierungsgesetz)...

Hüseyin Habip Taşkın: CESARET

Öykü: Burada bir köy vardı, haritada yeri belli değildi. Yanlışlıkla yolu buraya düşen olmuşsa da pek önemi yoktu. Günün birinde köydeki insanlar öyle böyle değil...

Neues Förderprogramm für Lüftungsanlagen tritt demnächst in Kraft

Bundeswirtschaftsministerium fördert Corona-gerechte Um- und Aufrüstung von Lüftungsanlagen Bundeswirtschaftsminister Peter Altmaier hat heute dem Bundeskabinett den Entwurf einer Förderrichtlinie „Bundesförderung Corona-gerechte Um- und Aufrüstung...

Bursa’da pilot ve uzay insanı yetiştirecek merkez açılışa hazırlanıyor

Bursa Büyükşehir Belediyesi ve TÜBİTAK tarafından inşa edilen Gökmen Uzay Havacılık Eğitim Merkezi'nin 3 Şubat 2021'de tamamlanması planlanıyor Bursa'da uzay ve havacılık eğitimine yönelik tasarlanan...