ALMANYALILAR

Roman Okurken

Roman Okurken

Günlük hayatın olağan koşuşturmacası içerisinde göremediğimiz, görsek de o an algılayıp bilincine varamadığımız ne kadar çok renk, ses ve bin bir detayın olduğunu bize usta romancılar her zaman gösterdiler. Bunlardan birisi de James Joyce idi. Joyce bir tek William Faulkner‚i etkilemedi; Oğuz Atay haddini aşıp yerli bir “Ulyssess” yazmaya koyuldu. Sıradan yerli roman okurumuzun onu anlaması için elli yılın geçmesi gerekti. “Tutunamayanlar” ancak bugün tutunabilip bir kült eser oldu. Hem yerli, hem dünya klasiklerine, kanonlarına baktığımızda sayısız ustanın ve yapıtlarının en güçlülerinin, en detaycılarınki olduklarını rahatlıkla görebiliriz. Yeni kuşak yazarlarımızdan Yaşar Kemal ile Orhan Pamuk bu çizginin sadık savunucularından, biraz toplumcu, biraz post-modern özellikler ve içerikler buna engel değiller. Romana boşuna detaydır, tanımlaması yapılmaz. O zaman hayat ne? Hayat mevcut detayların genel toplamından başka hangi anlamı taşır? En iyi, büyük, kapsamlı roman bile onu anlatmaya, olduğu gibi vermeye, okuru doyurmaya yetmez.

Yazarların çizgileri, estetik anlayışları, sanata bakış açıları, felsefi duruşları onların eserlerinde bizlere kendisini gösterir. Kimi olaya ağırlık verir, diyaloglarla süsler asıl anlatmak istediklerini. Belki bu bilinçli uygulanan bir tercih bile değildir. İçsel bir ses farkına dahi varmadan yönlendirir onu. Bir diğerinde hiç olay yoktur. Yüzlerce sayfa karmaşık düşünceler dizer, yazar. Anlatır baba ablatır. Sıkılmadan okur, hayretler içerisinde anlatılanların bir günü dahi kapsamadığını ama yine de sürükleyici ve okunulur olduğuna hayretle tanıklık ederiz. Romanın verdiği zevki başka hiçbir şeyin verememesi tam da burada yatar. Bazıları ama havaya kurşun sıkar. Tuğla kalınlığındaki kitap tüy kadar hafif, boş ve değersiz olmasa da can sıkıcıdır. Yazarın kişisel egosunu ve başka ruhsal ihtiyaçlarını gidermesinden başka bir işe yaramaz. Ne tadı vardır, ne de tuzu. Güçlü PR kampanyalarıyla okunur, dahası satılır hâle ambalajlanıp getirilmiştir. Yine de emeğe saygı diyerek pes fazla ses çıkarmaz, eleştirinin dozajına asabiyetle azami dikkat gösterirsiniz.

82.jpg

Başlı başına anlatı tamamıyla bir sihirdir. Okuru büyülemek, onu içinde bulunduğu an ve ortamdan alıp bambaşka diyarlara götürebilmektir. Ne yazdığını kendisinin dahi bilmediği bir yazarı bırakın medya size istediği kadar övsün, onlarca değil yüzlerce tanıdığı kıyak geçsin, kitabı hakkında konuşsun, o eser ve yazarı hakkında en iyi kararı nihayetinde siz vereceksinizdir. Size verdiği tad ve lezzettir önemli olan, başkalarına verdikleri değil. O yüzden denir ya, yüz kişi okusa aynı eseri, yüz farklı değerlendirmeyle karşılaşırız, diye.

Roman yazmak kadar okumak da kültürel ve sınıfsal bir olaydır. Kimi okurken siyasi söylemlere takılır kalır, kimi eserin erotik içeriğine. Dini yanlarını öne çıkaranlar olduğu kadar aşk, hicran yarası, gözyaşı görmek isteyen geniş bir mazohist kesimin varlığı bir an dahi unutulmamalıdır. Yazar yüzonbirbin detay sıralamıştır, muziplik yapıp anlatı içerisinde anlatılar silsilesi kurgulamıştır, ama gariban fikir fukarası okur onun Ermeni soykırımını kabul ettiğine takar, ya da Kürt sorunundaki sıradan liberalizmine. Yerleşik, bilinçli, kalıcı ve köklü bir okuma kültürümüzün olmamasından dolayı “yazılanı değil biz kendi istediğimizi anlarız”, mentalitesi toplumun genelinde görülen sıradan hastalıklarımızdandır. Olayın farkında olan yazarların detaylara takılıp kalmaması veya dosyalarında detaya hak edilen önemi vermemelerinin kökeninde biraz da bu umutsuz tablo yatar.

Siyaset edebiyatı da, yazarı da kendince adam etmeye çalışır. Cehaletini, açlığını, şehvetini kendisi cızcıbıldak teşhir modundayken sanatçıdan saklayabileceğini zannederken aslında ne kadar da zavallıdır. Hiç ömründe beşbin roman okumadan bir insan politikacı olabilir mi? O şahısa iyi bir politikacı diyebilir miyiz? En büyük devlet adamlarımıza bakın genelde en okumuşlarıdır. Okumayı bunlar teşvik etmeyecek, romanı bunlar tartışıp konuşmayacak da kim tartışacak? Romandaki detayları bunlar anlamayacak da kim anlayacak diye sorsam eminim çoğunuz bana aval aval bakacaksınız. Akabinde de bazılarınız, yine yazarlar diye yanıtlayacaksınızdır.

08.07.2014

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s

birfotoğraföyküsü

hayatta öyküsü olmayan tek bir fotoğraf yoktur!

Y Nesil Avukat

X kuşaklarıyla dolu bir dünyada Y nesli olarak hayatta kalmak

arzuberk

profesyonel, pozitif, tutkulu, hoşgörülü, farkındalığı yüksek, motive eden, ilham alan & veren

seferkatip.wordpress.com/

gelişmenin karanlık yüzü vardır ve yaratmak için yıkmak gereklidir.

MAVİ YOL

Mavi ; gökyüzü kadar sonsuz, deniz kadar huzurlu, bulut kadar özgürdür.

Fas Hakkında

Fas Hakkında genel Bilgiler

Genç İşsizler Platformu

#MezunİşsizBorçlu

Okçuluk Araştırmaları Enstitüsü

Türkiye'nin İlk Okçuluk Araştırmaları Enstitüsü | Turkey's First Archery Research Institute

yogikbeslenme

Doğanıza Uygun Yaşama Rehberi

Ulucinar

Gönülden gönüle...

ŞİİR İKİZ

BİZ BİRİZ

Farklı Bakış Açıları!

tartismaci.com olarak genellikle gündemde olan konuları farklı bir bakış açısı ile ele alır, tartışırız. Çünkü tartışmak ve sorgulamak doğru bilgiye ulaşmanın en şeffaf yollarından biridir. Buna ek olarak sadece gündem de olan konuları değil ilginç ve unutulmaya yüz tutmuş konuları da ele alırız.

VERİMLİLİK VE BAŞARI STRATEJİLERİ

Başarı Tesadüf Değildir

turuncumtrak

Truncumtrak'ın Dünyasına Hoşgeldin

Damladan, Ummana... Mustafa Murat GÜNGÖR Şiirleri

Merhaba Şiir Yürekli Dostlara/ Damladan, ummana, giden hayat yolculuğumuzda/ Şiir yağmurlarıyla ıslanmaya / hoş geldiniz, yol arkadaşlığı yapmaya ....

%d Bloggern gefällt das: